selam. biliyosun/uz/, yarın sınavlarım başlıyor. mola verdiğimde bugün şunu düşündüm, ki yazının başlığına da evsahipliği yapan cümle oldu: acaba herşey böyle olmasaydı nasıl olurdu. evet herşey böyle olmasaydı konusundan bahsediyorum. hani insanlar derler ya “şu şöyle değil de böyle olsaydı aslında herşey daha iyi olabilirdi” diye. kişinin içinin burkulduğu bir nokta mıdır o, yoksa ilgili durumun o tarafını merak etme arzusumudur bilinmez. bakma...

bir yıl daha bitti blog. yaklaşık 3 saat sonra iki bin dokuz bitmiş olacak. havaifişekler filan fırlatılıcak ve yeni bir yıl gelmiş olucak. her sene aynı şeyler. televizyon kanallarında ondan geri sayımlar başlayacak. milyonlarca insan belki bu sefer bana çıkar ümidiyle trt 1′e kitlenip piyango çekilişini izleyecek. adettendir diye bilet almış olanlar ise diğer aptal yılbaşı programlarını izleyecek. kimileri tombala oynayacak ailesiyle, sevdikleriyle. kimileri deli...

bir başka final haftasından bahsediyorum blog. yine geldi çattı sınav dönemi. ulan bu sınavları bazen çok seviyore. vaktinde ve fazla abartmadan oluyorlar kimi zamanlar. mesela tam şimdi. öyle 6 7 tane değil. gayet 2 tane ve aralarında 1 hafta olmak üzere. aslında bu da tamamen benim maharetim :p okulun uzaması kötü. ancak sınav dönemi rahat be arkadaş. haftada 1 sınava giriyorsun. ha hiç olmasaydı da girmeseydim tabi. ama olucaksa böyle olsun yani. ocağın 4ünde elektro,...

efenim gün geçmiyorki saçmalıklar içinde güneşleniyor olmayayım :D bi önceki yazıda bahsetmiştim. dprsf’e delifişek yorumlar yapan biri var aldım ip’sini verdim bilişim suçlarına vesaire diyerekten. aradan zaman geçti. 5 6 saat anca geçmiştir. telefonum çaldı sevgili seray severler. tanımadığım bi avea numarası arıyor. aslında numarayı buraya yazasım da var biliyomusun :D yazmıcam ama. açtım telefonu. alo dedim inanırmısın. karşı taraftaki kişi diplomasını...

gedappa sevgili seray severler. dün akşam canım fazla sıkılmaya başlayınca yağmuru da görüp dışarı çıkmak istedim. 9 civarında dışarı çıktım. caneri ve ümiti aradım. kadıköye indik. rabu da bizimleydi. güzelce oturduk muhabbetimizi edip bişeyler içtik. zaman geçtikçe herkes derdini dökmeye başladı. yada dur dur açık konuşalım şimdi gerek yok. ben anlattım derdimi ordan eski mevzulara filan döndük. bildiğim, farkında olduğum şeylerin herkes tarafından...

merhaba ey gönül dostları. kutsal emanetler programımıza hoşgeldiniz. bidakka ya?! efenim aylar sonra istanbulda bugün itibariyle güneş açmış bulunmaktadır. harika lan. montu filan almadan işe geldim bugün. an itibariyle de ofisteki virüs dostu bilgisayarımdan sesleniyorum. “sesimi duyan varmıııeeaa” 8e kurdum saati bu sabah için. 8e 10 kala filan kendiliğimden uyanmışım. saate baktım var daha dedim ve yeniden uyumak üzere yastığa kafamı geçirdim. ardından...

ağzıbozuk dedik. yazar kimi zaman küfür edebilir, kimi zaman argo konuşabilir, kimi zaman ortalığın içine sıçabilir. beyin yaşın +18 değilse, küfürlerin neye olduğunu anlayamayacak durumda isen şimdiden git şimdiden. nedir bu sinir dimi? sinir değil bu. rahatlamanın vermiş olduğu huzurla içindekileri kusmanın mutluluğu. yıllardır süregelen virüsün vücuttan akıtılması. aslında biraz da sinir var. ama bu sinir kendime. edebileceğim küfürler kimseye yönelik...