hatırlarsan blogcuğum, bundan bikaç ay önce “aşk ve acı” isimli bi kitap tanıtmıştım. aslında tanıtma değil de bi nevi kitabı almadan önce kitap hakkında yaptığım araştırmalar neticesinde bi yazı yazmıştım. neyse. şubat başı idi sanırım yazarın -rahmi vidinlioğlu- kitaplarını almak üzere o kitapçı senin bu kitapçı benim dolaştım. ancak girdiğim her kitapçıda aldığım cevap tekti: “kalmadı”. ideefixte filan da yoktu aynı şekilde. dedim bu böyle olmaz. friendfeed’de yazarın feed’ine bi ileti bıraktım. dedim durum böyle böyle. yokmudur kitaplarınıza erişebileceğim başka bir yol. biraz muhabbet ettikten sonra kendisi kitaplarını bana yollayabileceğini söyledi. sevindim, çılgın attım evde, yan komşuya gidip sevincimi paylaştım, 3 gün 7 gece davetler düzenledim filan. yok bu en sonki olmadı sanırım.
neyse efenim sevgili rahmi vidinlioğlu dün feed’ime kitapları imzalayıp kargoya verdiğini yazmıştı. bugün saat 3 gibi sanırım kapım çalındı ve kargocu arkadaş kitapları getirdi. paket içerisinde “aşk ve acı” ile “şizofreni yalnız oynanmaz” isimli kitapları bulunuyordu. şizofreni yalnız oynanmaz isimli kitabına başladım hemen, hatta 90. sayfasına kadar bi çırpıda geldim bile. tekrar kendisine teşekkür ediyorum. çok naifsiniz rahmi bey. teşekkürler.

ilya yayınevinden çıkan bu kitaplar hakkında daha geniş bi şekilde önümüzdeki günlerde yorumumu yeni bi başlık altında yapıcam sanırım. ancak şu anda, geldiğim noktaya kadar dikkatimi çeken cümlelerden birkaçını alıntılamak istiyorum:

sana bir isim verene kadar tek sıkıntım, sana bir isim vermekti. isim verdikten sonraki tek sıkıntım ise, o ismi unutmak

ani bir baskın yapsaydı ikimizin de evlerine narkotik; gecenin en ücra köşelerine özenle zulalanmış ve piyasa değeri hayli yüksek uyuşturucu gibi bir yalnızlık yakalayacaktı.

sen, evrende beni kurtarabilecek tek şey gibi gözüküyordun. böyle olmadığını bile bile buna inanıyordum! şizofreni inandırıyordu insanı en olmayacak şeylere bile!

senin her kelimen yeni bir acının hiç dinlenmemiş masalıydı. her gidişin, hiç gidilmemiş bir cehennemin boyut kapısı. yokluğun; sadece benim inanmadığım koca bir gerçek, varlığınsa benden başka hiç kimsenin inanmadığı masalsı bir yalandı. ve aşktı ikisinin arasındaki derin uçurumun adı!

işte dostlar. böyle bir kitaba giriştim. yazar gerçekten inanılmaz denecek seviyede kelimelerle oynamış. ki henüz yarısına bile gelmedim. ancak tahmin ediyorumki yarın kitabın sonunu görebilirim. belli olmaz. belki gece de bitebilir.

sevgiler.
biterken: the frames – red chord çalıyordu.

bugün sizlere bir site tanıtacağım. bu sitede bayan iç giyiminden, erkek iç giyimine, mayosundan, parfümüne, hediyesinden geceliğine kadar ürünleri görebilirsiniz.

sitede son moda ürünleri görmekle yetinmeyip; ürünler hakkında bilgiler edinebilir ve hatta dilerseniz beğendiğiniz üründen sipariş verebilirsiniz.

sitenin satışa sunduğu bazı ürünlerin fiyatlarına gelecek olursak şöyle bir değerlendirme yapabiliriz.

gecelik fiyatları 19,90 ‘dan başlayıp 39,90 ‘a kadar varan fiyatlarla satışa sunulmuş mesela. erkek boxerların fiyatları da aynı şekilde 8 liradan başlayıp 37 liraya varan fiyatlarla satışa sunulmuş.
internetten alışveriş yapmayı sevenlere duyurulur : )

uzun zaman sonra ertesi gün işe gitmem gerekmeyen bir pazar günü yaşıyorum sevgili blög. bundandır ki az önce – 14,50 – uyandım. kahvaltımı yapıyorum saatin 15,21′inde. böyle de umarsız bi insanım işte.

dediğim gibi yarın işe gitmeyecek olmamın verdiği rahatlıkla geç kalktım filan. gün boyu evden çıkmayı da düşünmüyorum. yatıcam götümü büyütücem akşama kadar. hatta filmlerimi de hazırladım. oyunumu indirdim. filmle başlayıp daha sonra oyuna geçmeyi düşünüyorum. ve geceyi yine filmle bitirmeyi planlıyorum.

moral bozukluğu ve 31 isimli bir film izlicem ilk olarak. isminden mütevellit indirmeye başladım filmi. ha bu arada rahatlıkla söyleyebiliyorum film indirdiğimi. çünkü filmin websitesinde indirilmeye açık bir şekilde yayınlanmış bu filmimiz. oyuncu kadrosu tamamen amatörlerden oluşuyor. ve bir dedikodudur almış başını gidiyorki, film sadece 18 saatte çekilmiş ve senaryo kisvesinde birşeyin var olduğu, ancak diyalogların tamamen anlık olarak oyuncuların aklından geçenleri söylediği bir film olmuş. yani sanıyorum ki gayet samimi gayet tekdüzelik dışı bi film olmuş. izlicez bakalım. izledikten sonra ayrı bi başlık altında yorumlarım filmi. yılların vermiş olduğu film eleştirmenliği sıfatımı kullanırım ayıptır söylemesi.

şimdilik bu kadar. 3 4 gün araya boşluk koydum blog. o arada neler yaptım adlı kitabımı bu hafta içerisinde çıkarırım heralde.

sevgiler.
biterken: empyrium – nebel çalıyordu.

efenim öncelikle pek muhterem google hazretleri tarafından bahşedilen, arama sonuçlarında alt kategorilerimin de listelenmeye başlandığını duyurmak isterim. bu demektir ki artık tamamıyle güvenilen, tamamıyle google dostu, tamamıyle muhtaşak bir kişisel bloga sahibimdir. e bunun da internetin patronu google tarafından tasdiklenmesi pek bi mutlu etti beni açıkçası. nası yani ya derseniz size şöyle açıklayayım. google‘a giriyoruz mesela, ardından arama kutusuna gidiyor ve utanmadan, çekinmeden ghurjhan.com yazıyoruz. hunharca enter tuşuna bastıktan sonra, listelenen arama sonuçlarında görüyoruz ki ghurjhan.com alan adının altında 4 adet diğerlerinden fazla sonuç bulunuyor. işte tam olarak bundan bahsediyorduk efenim.

geçtiğimiz pazartesi -bundan iki gün öncesinden bahsediyorum sayın okur- işten ayrıldım. ulan 1 ay öncesinden filan söylemiştim sevgili patronuma, ancak kendisi ayrılırken acayip triplere girdi lan. öyle böyle değil. son gün beraber çıkalım ofisten filan dedi :D duygusala bağladı kendisi baya. çok bi zaman geçmedi orada çalışmaya başlayalı ancak ben sevdim kendisini efenim, aynı şekilde de karşılık bulmuşum demekki böyle triplere girildi.
neyse işte artık patronum değil kendisi, mertebesi değişip abi sıfatına sahip oldu. öyle yani.

geçen cumartesi kaan eve çıktı lan blog. yıllardır hayalini kuruyodu. sürekli çıkma aşamasına kadar gelip bi bokluk oluyodu ve çıkamıyodu. bu sefer şeytanın bacağını kırdı ve beşiktaşta aycanla birlikte eve çıktılar. cumartesi günü de aldık eşyalarını götürdük yeni evine. yeni evi dördüncü katta ve asansör yok. tabi bunu o ana kadar söylemedi şerefsiz :D yatakları masaları halıları filan sırtta dördüncü kata çıkardık. götümüz başımız tutmaz oldu sonra. ha buna rağmen gece 5e kadar ayaktaydık orası ayrı. bi de elektrik yoktu koduğumun evinde. kör kör dolaştık filan. öyle. bakalım. bu hafta sonu ev hediyesini hazırlayıp götürüceğim yanımda. dağıtalım evin yeniliğini biraz :p

öperim.
biterken: the frames – headlong çalıyordu.

efenim esra erol, haydar dümen ve güzin ablanın vermiş olduğu yetkiye dayanarak ondört şubat hakkında muhtaşak bir yazı yazmak istiyorum demek isterdim. ancak öyle bi yetki vermediler. ha derseniz ki “neye dayanarak yazıyorsun o halde lan ibiş?”, ağzınızı yüzünüzü kırarım, doğru düzgün konuşun lan. :p

efenim şimdi yaşadığımız gezegende özel günler adı altında bir çok gün kutlanıyor. bunlardan bir diğeri de sevgililer günü. aha o gün de bugün oluyor imiş.
şimdi gelelim diğer özel günlere sataşmadan bu 14 şubat sevgililer gününün ağzına ağzına vurmaya.

efenim bir gün düşününki insanlara çılgınca paralar harcatsın, hediyeler aldırtsın, çiçekler aldırtsın, en taşaklı restoranda rezervasyon yaptırsın filan. ahanda size birinci bakış açısı olarak çılgınca para harcama günü olarak aksettirebileceğim bir gün oldu bu 14 şubat sevgililer günü.

önceki gün okuduğum bir haberden bahsedelim şimdi de. internet üzerinden satılan prezervatiflerde inanılmaz bir artış sağlanmış. bu artışın sebebi prezervatif reklamları filan mı. yoo. erkeğin deli gibi para harcaması sonucunda “s.kerim lan” diyip sinirlenmesi, ve gece sonunda lafının arkasında durmasına yönelik bir ön hazırlık. ha bir de aynı IP adresinden bir kaç kez sipariş almışlar orası da işin başka bi tarafı tabi. 15 şubat günü yolda yürüyen insanlarda bi bezginlik sezebilirsiniz :p

bittabi çiftlerin kendilerine ayırması gereken günler olacaktır. bunda sorun yok zaten. benim eleştirdiğim nokta da sevgililer günü değil yanlış anlaşılsın istemem :D bu tarz günler hoş oluyor. öncesinde ve sırasında çok eğlenceli görüntüler oluşuyo zira.
14 şubat öncesindeki son hafta yolda sokakta, trende otobüste; erkek arkadaşına, ıslak şalvar gibi yapışan kadınlar ve bu durumun sonucunun 14 şubatta göte girmesi anlamına geldiğini bilen erkeğin sıkılgan tavırları çok komik oluyo mesela. he tabi herkes böyle mi değil. ama genele bakılınca böyle bi izlenim yakalanabilir.
14 şubat sonrası daha da komik olabilite aslına bakarsan. 14 şubat gününde götü kaldırılan kadın kısmısı, o günden sonra da aynı yoğunlukta, aynı standartlarda ilgi beklerse durum vahim kanserine kadar ilerleyebilir. düşünsene 24 şubat geliyor. kadın kısmısı başlıyor vermeye veriştirmeye. – yani vermeye başlıyor derken öyle değil lan. için fesat senin. pis herif. -

- ama nuri 10 gün önce böyle değildin sen, noooldoo neden böylesiiin ühü ühü
+ -ekonomik ferahlığa hala ulaşamayan nuri, bitik bir ses tonuyla- yo yok hayatım olur mu öyle şey.
- yok yok sende var bişiler nooorii. 14 şubat gecesinde hiç de böyle değildin. boğa gibiydin oysa eki eki eki
+ -tek taş götüme kaçmıştı ondan, dur ama hala çıkaramadım- öyleydim dimi. gel buraya hala öyleyim nıhohohoh.

sonraki maaş dönemine kadar böyle diyaloglar yaşanabilir vallahi.

diyeceğim odur ki seray severler ondörtşubat ticari bir şey olmakla birlikte, öküz adı altındaki kişilerin kendilerini geliştirmeye çalıştığı ancak daha da fena batırdıkları bir gündür. hani herkesin dilindedir ya, bana hergün 14 şubat filan. öyle lan işte. ondörtşubat aslında bir tarih olmamalı insan için. ondört şubat bir dürtüdür yahu. 21 aralıkta sen ondört şubatı yaşa. kime ne. neyse lan. anlatamadım bu paragrafta bi bok. giderek de amacından saptırıyorum yazıyı. ağzınızı burnunuzu kırmadan diğer paragrafa geçin bence.

lan o değilde 13 şubat günü dışarıda gördüğün erkekler komik gelmiyorlar mı lan sana da. düşün adam mahallenin en delikanlılarından, çalıştığı yerde müdür filan, askerliğini yüksekovada yapmış, tam delikanlı, tam anadolu erkeği gibi düşün. ama 13 şubatta elinde mor renkli, boyu kadar bir oyuncak ayıyla geziniyor. elde oyuncak ayı, ama kaşlar çatık, bakışlar sert. hahhaha olm çok komik lan :D

bir yazının daha sonuna gelirken yanlış anlaşılmış olmaktan korkarak tekrar belirtmekte fayda görüyorum sevgili izleyenler. 14 şubat karşıtı bi insan değilim lan. vallahi değilim billahi değilim. ben sadece pazar gününe denk gelen 14 şubatlara karşıyım :p ayrıca 14 şubatta sevgiliye hediye alınır mantığına karşıyım. sevginin, aşkın hediyesiz olabilemeyeceğini şeyettiren bir gün gibi geliyor bu bana. safsata lan hepsi. 14 şubatta 14 adımda bir çiçekçiye denk gelirsin. 14 ocaka denk geldiğinde çiçek almak istesen 10 liradır. ancak bundan 1 ay sonra soğuklardan olsa gerek o çiçek 70 liraya çıkar. zorla alınan hediyeler, zorla yaratılmaya çalışılan bir romantizm filan. hiç samimi bir gün değil bence. bu yüzden sevmiyorum işte. sevmiyorum ama karşı değilim, belirtmek istedim tekrar.

ondörtşubatlar.
biterkene: citay – secret breakfast çalıyordu. valla bak ..

efenim bir haftadır filan yazmıyormuşum baktım da. iki gün önceki tanıtım yazısını tabii ki saymıyorum. beyaz.org ‘un sahibi güzel arkadaşım mehmet’in sitesinin var olan şükela hitlerini arttırmak adına giriştiği yeni bi sektördü tarot. onun tanıtımını yapmış olduk bizde. bu yazıyı saymazsak en son yazımızı 6 şubatta yazmışız.

son yazımda blogun aşırı fazla bir şekilde spam yorumlara maruz kaldığından bahsetmiştim. eklentilerden nefret eden biri olarak mecburen akismet eklentisini kurma durumunda bıraktı bu yorumlar beni. e yapıcak pek bişey yok. yetişemiyordum ve çok canımı sıkmaya başlamıştı saçma sapan yorumlar.

yaklaşık iki senedir aktif olarak kişisel denemelerimi yayınladığım bir blog vardı bazılarınız bilir. dprsf.com‘dan bahsediyorum evet. 2 sene boyunca kimi zaman kapatma kararı almıştım, çok geçmeden kararımdan cayıp tekrar yayına almıştım siteyi. ancak bu sefer hakkaten kapattım. gerçi kapattım demek yanlış olur. formatını değiştirdik diyelim biz ona. 2 sene içerisinde yaklaşık 50 adet yazı yazmışım. güzel bi blog oluşturmuştum işte. ancak tabi o sitenin bi amacı vardı ve amacını yitirmesinden sonra o haliyle tutamazdım. hal böyle olunca da isminin şükelalığından ötürü format değiştirip amatör şarkı dinleme sitesi haline getirdim. güzel de bir tasarım yapıp siteyi yayına aldım.
dprsf’in yeni formatına geçtiğimiz ilk gün msnde biriyle konuştuk. kişi dprsf’in yeni halinin çok güzel olduğunu söyledi. eski halinin de sıkı takipçisiymiş meğersem. hatta bi anısını anlattı bana vallahi çok sevindim, böyle bi mutlu oldum filan. dprsfte yayınladığım yazılar sayesinde kız arkadaşıyla barışmış kendisi. 2. senelerini dolduruyorlarmış. yazdığım yazılarda kendilerini bulmuşlar filan. tabi böyle öküz diliyle değil de daha bi naif anlattı kişi. ve bunları başkasından duyup, tamamen kendi saçmalamalarımın üzerine kurduğum bir sitenin, başkalarına böyle bi güzellikte bulunması çok hoşuma gitti açıkçası. duygulandım resmen : )
neyse işte öyle. dprsf’in yeni sloganı aşk bir amatör işidir oldu. nası oldu ben de bilmiyorum. siteyi oluştururken, boş şablonda yer tutması açısından ilk aklıma geleni yazdım. sonra değiştirmedim öyle kaldı ve kişiler de beğendiklerini ifade edince slogan haline gelmiş oldu işte : )
ayrıca dprsf’in yeni formatını gören ve çok beğenen beyaz.org ile indirdoldur.com ‘da dprsf’e sponsor olmuşlardır. ne harikadır.

dprsfin formatını değiştirdiğimi ifade etmek üzere bi yazıydı. yazdım bitti.
sevgilerimle efenim. iyi bakınız.

biterken: gargara – dayanamam çalıyordu.

bildiğin gibi önceki hafta sınavlarım vardı. kar sebebiyle sınavlarımdan bir tanesi 4 şubat tarihine, yani geçtiğimiz perşembe gününe ertelenmişti. böylelikle hiç hazzetmediğim biyokimya dersinin bütünlemesine giricektim ilk olarak. önceki yazımda belirttiğim gibi biyokimyayı hiç ummadığım bir şekilde, daha çok kopya çekerek geçmesini bildim. ardından bu hafta içerisinde elektrokimya sınavına girdim. ancak bu sefer istediğim gibi olmadı sınavın sonucu. açıkçası işin içine hocanın ibneliği girmiş. hoca kisvesine bürünmüş kişi, bir bütünleme sınavında eşi benzeri görülmemiş soruları sorarsa haliyle o sınavdan kimse geçemez. işin bir diğer tarafı, ilgili soruların notlar arasında bulunmaması tabi. hal böyle olunca da bu dersten şimdilik kalmış oluyorum. hocanın ibneliği dedim. şundan ötürü dedim. sonuç olarak bu ders 4. sınıf dersi. yani bu dersten kalan öğrenci; ya okulunu uzatacak ya da tek ders sınavına kalacak. şimdi durum böyle olunca insan sıfatını taşıyan varlığın düşünmesi gerekmez mi, yardımcı olması gerekmez mi. hadi bunları geçtim. bir bütünleme sınavında yalnız ve yalnız iki soru sorulur mu amk. düşünsene. hadi bu herifin sorduğu soruların notlar arasında bi yerde olduğunu varsayalım. yok ya, biz varsayalım. aklına gelmeyen sadece bir formül oldu. ve o formülle çözülmesi gereken bir soru var. formül aklına gelmediğinden ötürü soruyu çözemiyorsun. durum böyle olunca da 50 puanın otomatik olarak eksiliyor. e be şerefsiz. yapılır mı lan bu bi insana. insan insanı bu kadar da s*kmez be. bunun daha farklı bi açıklaması olamaz. düpedüz şerefsizliktir bu başka bişey değil. merak ediyorum onca son sınıf öğrencisini dersten bırakarak ne elde ettin acaba. ne o, yoksa paraya filan mı sıkıştın? seneye bu öğrencilerin senin sınavına girip daha fazla mı kazanmak istiyorsun? hayır böyleyse söyleseydin biz sana yardım ederdik elimizden geldiğince. rrspu çocuğu !
sırf bu gerizekalı olay yüzünden ikinci dönemki derslerimin önemi benim açımdan inanılmaz derecede artmış oldu. zira iki dersi birden geçince tek ders sınavından yine bu hocayla karşı karşıya geleceğimdir. o yüzden hocanın bu yaptığı i.neliği, şerefsizliği yahut zikretmediğim diğer sıfatlarını kabul edip sineye çekiyorum, işim bittiği andan itibaren umrumda olmayacağını bildiğimden ötürü bunu yapabilirim diye umut ediyorum.

bunun dışında çok bunaldım blog. tak etti artık yeter derler ya. o noktadayım. ve hakkaten tak etti. ancak yeter diyemiyorum. tak etti demekle yetiniyorum. zira elim kolum bağlı.

son üç gündür inanılmaz derecede saldırı alıyosun blog. özellikle rus sitelerinden yediğin spamların haddi hesabı yok. her gün binlerce spam yorum siliyorum. bu ay harcadığın trafik miktarı da çok fazla. ne yapıyorsun blog allasen? hayır öyle çok ziyaretçin olsa tamam anlayışlı karşılayacağım, ama o da yok. bugün baktım ortalama 300 ziyaretçin var günlük. ne yapıyorsun sen yahu. sanırım müzik playerdan kaynaklanıyor tüm bunlar. bakalım. ona bi ayar vermek gerekecek. kapatmayı düşünmüyorum ama farklı bişey yapabilirim heralde. dur bakalım.

şimdilik bu kadar. görüşürüz.
biterken: anathema – transacoustic uçuruyordu beni.

haftanın ilk iş gününe güzel bi haberle başladım. hani şu çok korktuğum, her seferinde hiçbir kelimesini anlamadığım ders vardı. evet biyokimya. o dersten geçmişim. açıkçası çok sevindim buna. böylelikle perşembe günü gireceğim sınava hem daha iyi konsantre olacağımdır, hem de o sınavın yükü biraz olsun azalmış olacaktır. kalsam bile ikinci dönemki dersleri verdiğim takdirde; yıl sonunda tek ders sınavına girme şansı bulabilirim. öyle işte okul konusunda yıllar öncesinden öngördüklerimi yaşamam, hislerim konusunda beni daha da çok güçlendiriyor. zira üniversiteye başlamadan önce 4 senelik okul kazanacağımı ve bu okulun bir sene uzayacağını öngörmüştüm. aynen öyle ilerliyor ve o şekilde de gerçekleşecek gibi görünüyor. harika.

haftanın ilk gününde ofiste klasik web işlerimi hallettim. her zamanki rutin işlerimi yaptım. çok değişik bişey yapmadım. pazar günü gülnur aramıştı beni. pazartesi için istanbula geleceğini ve safa, ümit, caner, rabu, enes ve safanın kardeşiyle buluşacağımızı filan söylemişti. dediği gibi bugün buluştuk. gerçi onlar öğle buluştular. ben iş çıkışı katıldım aralarına. guitar hero oynadık hep beraberce. sohbet muhabbet bildiğin gibi. özlemişim hepsini be. guitar hero aktivitesini bitirdikten sonra kafeden çıkıp gülnuru trene, safa ve kardeşini de metrobüse bıraktık. vedalaştıktan sonra ümit, caner, rabu ve ben otobüse binip eve döndük.

eve geldiğimde kuzenlerim bizdeydi. baba tarafından kuzenler tabi. iki tanesini tanıyorum çok da seviyorum. ama diğer kuzenimi açıkçası çıkaramadım ilk görüşte. ha gördükten sonra da çıkaramadım orası ayrı. tabi aradaki yaş farkının da bunda etkisi var. ben 22 yaşındayım, tanıyamadığım kuzenim 41. bunun yanında bir de benim uzak duruşumun da etkisi var tabi. anlatılanlar kadarıyla biliyordum kendisini. bugün ilk kez ciddi manada oturup birbirimizi tanıdık diyebilirim. bilirsin normalde insanları hemen kabul edebilen bi yapıya sahip değilim. ancak kanım ısındı aliş abiye. çok güzel bi hitap şekli var. aynı doğrultuda cümleleri de mantıklı. yapıcı bi adam işte. sevdik beğendik.

dedim ya kuzenlerim bizdeydi diye. oturup siyaset, devlet, ekonomi filan konuştuk resmen. abi büyüdükmü çaktırmadan hayırdır. ben hatırlıyorum yasemin ablaya aşıktım küçükken. // abla okursan vurma yüzüme :p // öyle işte. hakkaten böyle bi tuhaf geldi bak şimdi düşününce. büyümek istemiyorum belki de ondan tuhaf gelmiş olabilir bana. zira hiç de garipsenecek bi durumu yok gibi.

öyle işte. böyle bir gündü. bu arada üzerimde nedenini bilmediğim bi ciddilik var farkındayım bunun.

sevgiler.
biterken: duman – bal çalıyordu. ne zamandır duman dinlemiyordum. bu iki üç gündür sürekli dinler oldum. yakında sıkılırım yine.

günlerden dün sınavdan çıkıp eve geldiğimde bilgisayarımı açtım ve sanırım gülşahın feedinde denk geldim. tavutter‘den bahsediyorum evet. ilk duyduğunuzda twitter çakması diyebilirsiniz. girip zaman geçirince anlayacaksınız ancak hata yaptığınızı. gerçekçi konuşmak gerekirse yerli bir sitenin böyle güzel bi işe girişeceği aklıma gelmezdi. ne kadar sürer ömrü bilmiyorum. umarım uzun seneler sürer ve sürekli yerli malı olarak kalır.

siteden biraz bahsedecek olursak, friendfeed, twitter tarzı dedik işte. bu iki ortama yabancı olanlar için ise en basit tabiriyle facebooktaki şu anda ne düşünüyorsun kısmını kullanan ve bunu daha bilinçli daha sosyal bir biçimde kullanan, aynı zamanda fikirleri görseller ve videolarla süsleyebildiğimiz bir medya kanalı diyebilirim sanırım.

gelelim şimdi her yeni sitenin olduğu gibi eksik taraflarına. öncelikli olarak türkçe karakter problemi kimi yerlerde baş gösteriyor. sonra ff benzeri bir beğen butonu olsa tadından yenmez ki şiddetle lazım. bir de beğenemediğim yahut içime sinmeyen tarafı da şudur; feedlere yada tavut’lara eklenen resimler/videolar iletimizin hemen sağ kısmında ufacık görünüyor ve dikkat çekmiyor pek. bunu iletinin altına biraz daha büyük boyutlarda olacak şekilde entegre ettirebilirsek çok ala pek mualla.

şimdilik bu kadar tavutter ile alakalı fikirlerim. çalakalem giriştiğim bi yazı oldu. açıkçası daha çok kullandıktan sonra daha güzel daha detaylı bilgiler verebilirim diye düşünüyorum.

link vermeyi unutmuşuz. denemek isterseniz ki bence istemelisiniz, tam olarak şurada: tavutter.com

sevgiler.