haftanın ilk iş gününe güzel bi haberle başladım. hani şu çok korktuğum, her seferinde hiçbir kelimesini anlamadığım ders vardı. evet biyokimya. o dersten geçmişim. açıkçası çok sevindim buna. böylelikle perşembe günü gireceğim sınava hem daha iyi konsantre olacağımdır, hem de o sınavın yükü biraz olsun azalmış olacaktır. kalsam bile ikinci dönemki dersleri verdiğim takdirde; yıl sonunda tek ders sınavına girme şansı bulabilirim. öyle işte okul konusunda yıllar öncesinden öngördüklerimi yaşamam, hislerim konusunda beni daha da çok güçlendiriyor. zira üniversiteye başlamadan önce 4 senelik okul kazanacağımı ve bu okulun bir sene uzayacağını öngörmüştüm. aynen öyle ilerliyor ve o şekilde de gerçekleşecek gibi görünüyor. harika.

haftanın ilk gününde ofiste klasik web işlerimi hallettim. her zamanki rutin işlerimi yaptım. çok değişik bişey yapmadım. pazar günü gülnur aramıştı beni. pazartesi için istanbula geleceğini ve safa, ümit, caner, rabu, enes ve safanın kardeşiyle buluşacağımızı filan söylemişti. dediği gibi bugün buluştuk. gerçi onlar öğle buluştular. ben iş çıkışı katıldım aralarına. guitar hero oynadık hep beraberce. sohbet muhabbet bildiğin gibi. özlemişim hepsini be. guitar hero aktivitesini bitirdikten sonra kafeden çıkıp gülnuru trene, safa ve kardeşini de metrobüse bıraktık. vedalaştıktan sonra ümit, caner, rabu ve ben otobüse binip eve döndük.

eve geldiğimde kuzenlerim bizdeydi. baba tarafından kuzenler tabi. iki tanesini tanıyorum çok da seviyorum. ama diğer kuzenimi açıkçası çıkaramadım ilk görüşte. ha gördükten sonra da çıkaramadım orası ayrı. tabi aradaki yaş farkının da bunda etkisi var. ben 22 yaşındayım, tanıyamadığım kuzenim 41. bunun yanında bir de benim uzak duruşumun da etkisi var tabi. anlatılanlar kadarıyla biliyordum kendisini. bugün ilk kez ciddi manada oturup birbirimizi tanıdık diyebilirim. bilirsin normalde insanları hemen kabul edebilen bi yapıya sahip değilim. ancak kanım ısındı aliş abiye. çok güzel bi hitap şekli var. aynı doğrultuda cümleleri de mantıklı. yapıcı bi adam işte. sevdik beğendik.

dedim ya kuzenlerim bizdeydi diye. oturup siyaset, devlet, ekonomi filan konuştuk resmen. abi büyüdükmü çaktırmadan hayırdır. ben hatırlıyorum yasemin ablaya aşıktım küçükken. // abla okursan vurma yüzüme :p // öyle işte. hakkaten böyle bi tuhaf geldi bak şimdi düşününce. büyümek istemiyorum belki de ondan tuhaf gelmiş olabilir bana. zira hiç de garipsenecek bi durumu yok gibi.

öyle işte. böyle bir gündü. bu arada üzerimde nedenini bilmediğim bi ciddilik var farkındayım bunun.

sevgiler.
biterken: duman – bal çalıyordu. ne zamandır duman dinlemiyordum. bu iki üç gündür sürekli dinler oldum. yakında sıkılırım yine.