geçen cumayı cumartesiye bağlayan geceydi. msnde tuğçeylen konuşuyoduk. havadaaan sudaaan konuşurkene birden hadi dedik sabahın bu saatinde çıkalım kahvaltı yapalım. manyaklık ya. bi türlü gideceğimiz yere karar veremedik tabi. ha bu arada konuşurken bi herif daha vardı. çok komik adamdı lan :D tepki vermez, bişey yapmaz filan :D taşak geçer gibi bi de konuşması vardı ama sonradan anladıkki taşak filan geçmiyomuş arkadaş. bildiğin gerçekmiş. neyse.
işte kadıköye inelim çay bahçesinde kahvaltı yapalım dedik, sonra çamlıcaya çıkalım orda yapalım dedik, üsküdarda fethi paşada yapalım dedik onu dedik bunu dedik derken nihayetinde kadıköyde karar kıldık. saat 7ye gelirken hobarey dedik çıktık kadıköye indik. bu iskelenin karşısındaki simitçiden 5 10 tane açma poğaça filan aldık. oturduk yidik. soonra muhabbet filan derken hadi dedi tuğçe mekan değiştirelim. iyi dedim değiştirelim. kalktık yürürken birden adaya mı gitsek dedim. gazı aldılar :p son anda jetonu alıp atladık vapura gittik adaya. kafiye oldu bak.
tabi adaya gidene kadar, hangi adaya gitsek? tartışması yaşandı, kafalarımızı gözlerimizi kırdık birbirimizin o derece bi tartışma. burgazadada indik vapurdan. bisiklet kiralamak üzere sorduk soruşturduk, herkes hep bir ağızdan itfaiyenin orda dedi. iyi dedik. yolda yürürken “bisikletmi? evet, itfaiyenin orda.” diyalogları yaşadık bol bol. neyse sonunda aldık bisikletleri. koyulduk adayı gezmeye. o kilise senin bu manastır benim dolaştık tabi. ama ıssız bi adaya :p gidiyorsanız ve köpekten korkuyosanız çok rahat olamıyosunuz tabi :D manastıra doğru ilerlerkene yolun kenarında erik ağacı gördüm. iki tane erik aldım. tabi bizimkiler ilerlediler. sonra yanlarına doğru giderkene yolun kenarında 2 tane köpek oturmuş benim geçmemi bekliyorlar. bir tanesi ayaklandı selam verdi, ben de ona erik ikram ettim. ama nerden bileyim erik sevmediğini, başladı havlamaya bir de kovalamaya. çılgınca pedallara asıldım tabi. neeyse. geçtik oraları derken. adada yol bitti abi :D restoranın birine kadar gittik en uçta. meğersem ordan dönmek için aynı yolu kullanıp geri dönmeliymişiz. tabi bende o anda bi ışık :p
geri dönmeye başladık. köpeklere ha geldik ha gelicez derken nihayetinde ulaştık. onlar bize biz onlara bakıyoruz. türlü stratejiler geliştiriyoruz, işte şöyle yapalım da geçelim böyle yapalım da geçelim filan. ve her köpekle başbaşa kalma anımda olduğu gibi yine bi amca çıktı ordan, köpeklerle muhabbete girişti o anda da biz olay mahallinden hızlıca uzaklaştık :D
bak o da çok garip olm. ne zaman böyle içerisinde köpek korkusu olan bi atraksiyonda bulunsam, sürekli bi amca çıkıyo, geliyo muhabbete girişiyo köpeklerle ve ben kurtarıyorum kendimi :D var bunda bi iş ya.
neyse adadaki gezilcek yerleri bitirdikten sonra çarşıya indik. çarşı dediğime bakma, bi bakkala girdik sigara almak için. dedilerki çarşıya geçin orda bulursunuz ancak dediler. of dedim kim bilir nerde çarşı. demeye kalmadı, hemen arka sokak çarşıymış meğersem :D neyse orda oturduk kahve içtik. hatta tuğçe bana fal baktı. 51 vakte kadar k’lı y’li bi kısmet varmış mesela, 51 saniye, dakka ve saat geçti ama tık yok :p ama zaten k’lı y’li bi isim de türetemedim ben ya neyse :D

tekrar vapura binip bostancıya geldik. bu arada vapurda da bi uyumuşumki sorma. of döne döne olm. çok kraldı.
bostancıya geldik lunaparka gittik :D çılgınlar gibi çarpışan arabalara bindim. çok zevkli olm. büyüyünce :p evime çarpışan araba sistemi yaptırıcam. valla bak. lunaparkta da öyle vakit geçirdik bi güzel. sonra tabi herkes yoruldu ve eve dönüş vakti geldi. ama çok güzeldi blog. uykusuz kalmaya değdi valla. çogzel.

bayınız.

uzuuuuuun zamandır kar yağsın istiyordum. sonunda dileğim yerine geldi. bu sabah işe giderken kokusunu almıştım zaten. iş çıkışında, kadıköy iskeleye indiğimde kar etkisini gösteriyordu. otobüse binmek üzere otobüs durağına giderken ise deli gibi yağmaya başladı. otobüsten inip eve geçene kadar kardan adam olmuştum zaten :) olsun ama biraz daha yağsın dışarı çıkıp kardan adam yapıcam. havucumu ve 5 adet zeytinimi de alıp burnunu ve düğmelerini de yapıcam tabi :)

eve gelip yemek yedikten sonra bilgisayarımı açıp önce sitelerimi kolaçan ettim. ardından maillerime ve friendfeede şöööyle bir bakayım derken, deniz’in feedinde rastgeldim. icq geri döndü yazıyordu. bir sevindim bir sevindimki anlatamam. hemen yeniden icqmu kurdum eski icq id’mi hatırlayıp şifremi girdim ve o muazzam oturum açma sesini işittim. inanılmaz mutlu oldum o geminin sesini duyunca. çok hoş be blog. ileti gelme sesi desen o ayrı bi harika. vallahi özlemişim. yavaş yavaş msnden çekilicem böyle giderse. en azından ilk olarak icqyu açacağımı biliyorum bilgisayarı açtığımda. msnden şu süre vazgeçemeyeceğim. zira tüm işlerimi msn üzerinden konuşmalarla halledebiliyorum. yüzlerce kişiyi icqya çekmek en başta zor olacaktır. ancak çoğu bloggerın işine gelen twitter ve facebook applicationlarını içerisinde barındırmasıyla icqnun dönüşü muhteşem olmuş. sevgilerimi sunuyorum icq çalışanlarına. büyüksünüz !

tam bu mutluluğu yaşarken dışarıdan gelen seslerle irkildim. oturduğum sitenin hemen dışarısından sesler geliyordu. trafik kazası oldu ve kişiler birbirlerine dikleniyor diye düşünüp, klasik türk insanı modunda camdan dışarı bakarak onları izlemeye koyulacaktımki durumun bir kavga değil bir duyuru olduğunu anladım. hani eskiden mahallelere seyyar bakkallar, seyyar arabasıyla dantelciler filan gelirdi ya :D aynı şekilde seyyar kamyonetiyle biri gelmiş ve bedava nevresim takımı dağıttığını duyuruyordu. neden böyle bişey yapıyo bilemedim ama :D annemin içi içini yiyor gitmek için ama soğuk hava ona engel oluyor :D

şimdilik böyle blög. görüşürük.
biterken: citay – dream get together çalıyordu.

iş başvurusundan bahsediyorum blog. 15 adet belge istediler benden. benden istediler ya. lan dedim. arkadaşım dedim. siz benden belge istiyorsunuz farkındamısınız dedim. ne dediysem anlamadılar. bende peki madem diyip istediklerini onlara verdim.

4 5 tanesi zaten hemen 38 adımda ulaşabildiğim muhtarlıktan istenen belgelerdi. bunlarda problem yoktu ama diğerlerini almakta harbiden zorlandım. hele bitanesi vardı ki ciddi ciddi zorlandım lan :D

efenim şimdi sağlıklı olup olmadığınıza karar vermesi gereken bazı kurumlar var :D ve sizden istedikleri şeyler bazen sizi güldürebiliyo. bunlardan biri de portör raporu denen şey.
22 yaşıma geldim ve ilk kez duydum ben portör raporu diye birşeyin varlığını. sonuçta ilgilenmediğim bi alan. ilk kez duymam normal. ben sıradan sağlık raporu, akciğer raporu tarzı bişey olarak tahmin ediyordum bunu. işte iki mol radyasyona uğrayıp bitecek şeyler olarak zannediyordum. meğersem değilmiş. hani radyasyona uğramak daha güzel olabilirdi diye düşünüyorum. portör dedikleri efenim burun, boğaz ve dışkınızdan alınan bir demet :D örneğin incelenmesine dayanan bir rapormuş. yani hani bazen dersiniz ya sçarım böyle işe diye :D evet işte aynısı.

sonra askerlik durum belgesi. ulan ne kadar gereksiz bir belgedir bu aslında. bunun yerine sana okuduğuma dair, öğrenci belgesini versem aynı şey değilmi be faruk ? sonuçta okuyorum ve minimal olarak o dönemden iki sene sonrasına kadar tecilli olacağımdır değil mi ? yok ama. güzelim ülkemde mantık aranmıyor. illa bişeyler belgeye dayandırılacak. o belgeyi almak için de 5 6 saat ilerlemeyen bir sırada durmak zorunda kalmalısınız. e tadı burda .. askerlik durum belgesini almak için önce salı günü gittim zeynep kamil’deki hem üsküdar hem de kadıköy’e hizmet veren askerlik şubesine. sabah saat 8de ordaydım. 11e kadar bekledim sıra ilerlemedi. sonra ben de beklemenin vermiş olduğu sinir-stresle birlikte her bünyenin kurduğu o iki kelimeden oluşan söz öbeğini kurup ilgili yerden ayrıldım. ertesi gün tekrar gittim. ki bu sefer saat sabah 5de evden çıktım. taksiye bindim. “orospuçocuğu taksici” gece tarifesi açtı. içimden bi güzel saydırdım kendisine. düşün. ata1den capitol 14milyon tuttu. burdan kendisine seslenmeden edemeyeceğim. diğer güzide okurlarım bu iki satırı lütfen okumadan atlayınız. “ey taksici. o 14 milyon götüne girsin e mi? orospuçocuğu. saat 05,30′da gece tarifesi mi açılır lan ibne herif.”

öhöm. evet güzide okurlar. askerlik şubesine gittiğimde saat 6ya geliyordu ve önümde 20 kişi vardı. neyseki bu sefer fazla beklemedim. hatta hiç beklemedim. nöbetçi asker üsküdarda ikamet eden varmı dedi. dedim var. gel dedi. gittim bende. orda askerle oturduk viskilerimizi içerken albayı çağırdım. dedim al şu kimliğimi git bana askerlik durum belgemi getir dedim. inanmıyomusun. askerlik durum belgesini aldıktan sonra uzaklaştım ordan. sağlık raporum eksikti. onu da pazarbaşındaki sağlık ocağından aldım. çok güzel lan sağlık raporu almak :D iyimisin iyiyim, nereye başvurdun şuraya. peki o zaman. iyi günler :D hakkatten sağlık raporunu bu şekilde aldım. inanılmaz sevindim o anda. gittim doktor hanımı öptüm filan. telefonunu da aldım zaten. çağırcam bigün gelsin :D

böyle işte. bugün de gittim portör raporumun sonucunu aldım. sonra ordan belgeleri teslim etmek üzere bireysele gittim. hoop bitti.

görüşmek dileğiylen. seviyorum bazılarınızı :D