günlerden dün sınavdan çıkıp eve geldiğimde bilgisayarımı açtım ve sanırım gülşahın feedinde denk geldim. tavutter‘den bahsediyorum evet. ilk duyduğunuzda twitter çakması diyebilirsiniz. girip zaman geçirince anlayacaksınız ancak hata yaptığınızı. gerçekçi konuşmak gerekirse yerli bir sitenin böyle güzel bi işe girişeceği aklıma gelmezdi. ne kadar sürer ömrü bilmiyorum. umarım uzun seneler sürer ve sürekli yerli malı olarak kalır.

siteden biraz bahsedecek olursak, friendfeed, twitter tarzı dedik işte. bu iki ortama yabancı olanlar için ise en basit tabiriyle facebooktaki şu anda ne düşünüyorsun kısmını kullanan ve bunu daha bilinçli daha sosyal bir biçimde kullanan, aynı zamanda fikirleri görseller ve videolarla süsleyebildiğimiz bir medya kanalı diyebilirim sanırım.

gelelim şimdi her yeni sitenin olduğu gibi eksik taraflarına. öncelikli olarak türkçe karakter problemi kimi yerlerde baş gösteriyor. sonra ff benzeri bir beğen butonu olsa tadından yenmez ki şiddetle lazım. bir de beğenemediğim yahut içime sinmeyen tarafı da şudur; feedlere yada tavut’lara eklenen resimler/videolar iletimizin hemen sağ kısmında ufacık görünüyor ve dikkat çekmiyor pek. bunu iletinin altına biraz daha büyük boyutlarda olacak şekilde entegre ettirebilirsek çok ala pek mualla.

şimdilik bu kadar tavutter ile alakalı fikirlerim. çalakalem giriştiğim bi yazı oldu. açıkçası daha çok kullandıktan sonra daha güzel daha detaylı bilgiler verebilirim diye düşünüyorum.

link vermeyi unutmuşuz. denemek isterseniz ki bence istemelisiniz, tam olarak şurada: tavutter.com

sevgiler.

uzuuuuuun zamandır kar yağsın istiyordum. sonunda dileğim yerine geldi. bu sabah işe giderken kokusunu almıştım zaten. iş çıkışında, kadıköy iskeleye indiğimde kar etkisini gösteriyordu. otobüse binmek üzere otobüs durağına giderken ise deli gibi yağmaya başladı. otobüsten inip eve geçene kadar kardan adam olmuştum zaten :) olsun ama biraz daha yağsın dışarı çıkıp kardan adam yapıcam. havucumu ve 5 adet zeytinimi de alıp burnunu ve düğmelerini de yapıcam tabi :)

eve gelip yemek yedikten sonra bilgisayarımı açıp önce sitelerimi kolaçan ettim. ardından maillerime ve friendfeede şöööyle bir bakayım derken, deniz’in feedinde rastgeldim. icq geri döndü yazıyordu. bir sevindim bir sevindimki anlatamam. hemen yeniden icqmu kurdum eski icq id’mi hatırlayıp şifremi girdim ve o muazzam oturum açma sesini işittim. inanılmaz mutlu oldum o geminin sesini duyunca. çok hoş be blog. ileti gelme sesi desen o ayrı bi harika. vallahi özlemişim. yavaş yavaş msnden çekilicem böyle giderse. en azından ilk olarak icqyu açacağımı biliyorum bilgisayarı açtığımda. msnden şu süre vazgeçemeyeceğim. zira tüm işlerimi msn üzerinden konuşmalarla halledebiliyorum. yüzlerce kişiyi icqya çekmek en başta zor olacaktır. ancak çoğu bloggerın işine gelen twitter ve facebook applicationlarını içerisinde barındırmasıyla icqnun dönüşü muhteşem olmuş. sevgilerimi sunuyorum icq çalışanlarına. büyüksünüz !

tam bu mutluluğu yaşarken dışarıdan gelen seslerle irkildim. oturduğum sitenin hemen dışarısından sesler geliyordu. trafik kazası oldu ve kişiler birbirlerine dikleniyor diye düşünüp, klasik türk insanı modunda camdan dışarı bakarak onları izlemeye koyulacaktımki durumun bir kavga değil bir duyuru olduğunu anladım. hani eskiden mahallelere seyyar bakkallar, seyyar arabasıyla dantelciler filan gelirdi ya :D aynı şekilde seyyar kamyonetiyle biri gelmiş ve bedava nevresim takımı dağıttığını duyuruyordu. neden böyle bişey yapıyo bilemedim ama :D annemin içi içini yiyor gitmek için ama soğuk hava ona engel oluyor :D

şimdilik böyle blög. görüşürük.
biterken: citay – dream get together çalıyordu.

ocağın 4ünde elektro, 11inde biyo var. vizeler sırasıyla 25 ve 15. ve yine sırasıyla 65 ve 75 alırsam geçerim. elektrodan alırım gibi. biyodan da alırım lan. hırs yaptım bu sefer. şimdiden iznimi de aldım. 10 günlük kampa alıcam kendimi yılbaşından itibaren. çılgınca ders çalışacağım. hatta hafiften başladım. bugün arkadaşımdan notları aldım. ölüyodum lan notları almaya giderken :D köpeklerle dolu bi mahallede oturuyo çocuk. bok var sanki :D hayır bi de geçen hafta sürekli oralardaydım biliyorum köpek var oralarda. ulan geçen hafta bişey olmadı geldiler bu sefer korkuttular beni ahlaksız köpekler. şu köpek korkumdan ne zaman geçicem bilmiyorum.

neyse aldım notları hafiften bakmaya başladım gelince. güzel lan. anlıyorum. zaten vizeden düşük almamın sebebi hiç çalışmamış olmam bu ders -elektrokimya- için. boş vermemek adına bişeyler karaladım, heralde doğru karalamışımki 25 aldım. veyahut 5 sene boyunca tek muhabbetimin olduğu hocanın dersi vermesinin de bunda etkisi olabilir tabi.

neyse efenim. diyeceğim şudurki. sanırım bi 15 gün kadar bulunmayacağım buralarda. elimde birkaç wp tema işi vardı. onları da teslim edeceğim bu gece umarım. ardından internette kalmamı gerektirecek pek durum olmayacak. hatta bilgisayarı da kaldırmayı düşünüyorum bu 15 gün boyunca. kendimi alamayıp takılabilirim diye korkuyorum önceden olduğu gibi. bu sefer bitmeli bu okul. uzamasın tekrar. ulen tüm arkadaşlarım askere gitti bu dönem. kimisi de yükseğe başladı. koyuyo lan. aslında bakma koyuyo dediğime. hepsinden 2 3 yıl kazancım var benim. ama olsun. ne kadar erken o kadar iyi.

ticaret odasına gittim bugün. abi insanlar çıldırmış olmalı. yemin ederim böyle bi kalabalık yok. 10 metrekare alana 150 kişi nasıl sığabilir. hadi sığdı nasıl nefes alıyorsunuz lan. 5 dakika durdum içeride. allahtan tanıdık vardı mk :D abi durulmaz orda. sıra numarası almak için sıra var lan. düşün. betimlemeye çalışayım az çok. sıra numarası almak için yaklaşık 10 kişilik bir sıra oluşuyor. ancak bu 10 kişilik sıra diğer sıralarla çakışmasın diye insanlar 5li 5li iki sıra halinde duruyorlar. sıra numarasını almayı başarabilen kişiler sıra numarasının kendisine gelip gelmediğini görebilmek için panoyu görebilen bir yerde kendisine yer bulmaya çabalıyor. ancak zor. zaten bir sonraki sıradaki kişiyi uyarmak için çalan gong sesinin kendine faydası yok. 10 santimetrekare etrafına anca ses verebiliyordur. e hal böyle olunca kim hangi sırada bilinmiyor. ben de kendime sıra numarası aldıktan sonra, uzun boyumun avantajıyla panoyu gören bir yer buldum kendime. daha sonra veznelere bakarken tanıdık geldi biri. yanına gittim hakkatten tanışıyomuşuz. ama adamın adını unuttum arkadaş. takip ediyorsa burayı sıçtık zaten :D o kadar yardımcı olsun sen adamın adını hatırlama. olacak iş değil. affet beni bay x :D

önceki gün ümitle konuşurken lan dedim, ümit dedim. gel dedim sana blog açalım dedim. bi kaç blogspot denemeleri olmuştu onun. tetuli zamanında berabercene blog tutmuştuk. çok süper olmuştu hatta. en içimden gelen siteydi o benim. neyse sonra işte o da şevklendi. iyi lan dedi açalım. iyi dedim domainin benden. herif sidik yarıştıran olsun dedi :D iyi dedim olsun mk. böylelikle kendisinin artık bir blogu var. sidikyaristiran.com ile bundan böyle baya baya atışıyo olarak görebilirsiniz beni. uyarıyorum :D

biterken: candan erçetin – ben kimim çalıyordu.
tavsiye şarkı: unuturum diye yorma kendini. ahmet enes diye bir eleman söylüyor. dedemle dinlerdik çok küçükken. tabi, zamanın genç prensi bülent ersoy söylerdi. friendfeedde gördüm önceki gün. kimde gördüm hatırlamıyorum ama, hatırlatsın okursa yazıyı.