sabahtan beri ablamın çocukluklarıyla uğraşıyorum kendi derdim yetmezmiş gibi. yok oraya gidelim yok buraya gidelim. en nihayetinde kardan adam yapalım dedi :D iyi dedim yapalım. saat akşam 8 gibi çıktık kardan adamımızı yaptık ve geri döndük. yerden bitme bi kardan adam oldu ama olsun. küçükken yaşını başını almış kişilerin kardan adam yapmalarına yada kar ile oynamalarını hiç sevmezdim. kar bizim hakkımızdı çocuk olan bizdik. bu yüzden çok fazla kar kullanmadan yaptık :p zaten sabahtan beri bitirmişler karları. kalanlarda buz kesmişti. nihayetinde böyle yerden bitme bi kardan adamımız oldu. gerçi kardan adamı yaparken ben de kardan adam oldu karları taşırken. ama olsun. eğlenceliydi. eğlendik işte.

bir de abi hiçbir zaman şu devasa kardan adam yapanlarınki kadar güzel yapamıyorum şunu. adamlar eşşek gibi yapıyolar ve bildiğin kardanadam oluyo. benimkisi her seferinde lunaparklardaki etek gibi oluyo üstüne kafa koyunca bişeye benziyo :D anlamadım gitti.

bikaç fotoğraf ekleyeyim. dönüp bakarım yıllar sonra :D ha bu arada fotoğraflarda dudaklarım niye o kadar kırmızı anlamış değilim :D

sevgilerimle efenim. iyi bakınız.
biterken: akrep nalan – karlar düşer çalıyordu. e ne çalmasını bekliyordunuz ki zaten ?