cup of coffee.
müzik güzel şey. gelin bunu size ispat etmeme izin verin. hissettiklerinizi başkalarına sözlerle anlatamadığınız anlarda imdadınıza yetişir genellikle. aslında başkalarının sizi anlamasını filan da istemezsiniz. çok umrunuzda değildir başkalarının fikirleri; kendinizin kendi umrunuzda olmadığı anlarda. sadece dinlersiniz. dinledikçe dinlersiniz. dinledikçe bir sonrakinin ne kadar acıtabileceğini düşünürsünüz. dinledikçe ne kadar acıtıldığınızı anlarsınız. ama kendinizi kandırırsınız. aslında dinledikçe ne kadar acıttığınızı anlarsınız. ne kadar bencil olduğunuzu o müziğin süresi boyunca anlarsınız. ardından onu tekrar dinlersiniz. bu sefer kendinizi dünyanın en lanet insanı olarak nitelendirip dinlersiniz. ve o anda dünyanın en lanet adamı olmadığınıza dair bahaneler üretmeye çabalarsınız. belki bulursunuz. bol şanslar.
bir sigara yakarsınız. şarkının girişiyle derin bir nefes çekersiniz, içinizden “bana beni sevmediğini söyledi” diyerek. çekerken dumanı devam eder şarkı. şarkı, “senin sigarandan içiyorum ve belki ararsın diye dua ediyorum” derken içiniz yanar. hem dumandan, hem acıdan. şarkı biterken shirley manson gibi bir fincan kahve alırsınız. dediği gibi; onun sizi sevmediğini ispatlamak için. tüm bunları shirley manson’ın sesiyle garbage – cup of coffee şarkısında hissedersiniz.
aslında şarkıların bir suçu yoktur sizin hüzünlenmenizde. yanlış zamanda, yanlış yerde dinlemişsinizdir bunları. bu sebeptendir şarkıların sizi etkilemesi. kaba tabiriyle bundandır şarkıların sizin ağzınıza sıçması.
bazen şarkıyı söyleni yanınızda hissedersiniz. sanki beraber söylersiniz o şarkıyı. o şarkı; sizin durumunuz görülmüş ve görüldüğü anda yaratılmış gibi hissedersiniz. şarkıyı onun söylediğini düşünürsünüz. ve o der ki; “sen de artık herkes gibisin.” ve ardından şunları sıralayabilecek kadar da naiftir o: “bir gün ihtiyacın olursa ara beni. koşarak gelirim. beliririm kapında. buna değmeyecek olsa bile. gelirim.” bu şarkıdırki, size; sonucunun hiçbirşeyi değiştirmeyeceğini bildiğiniz halde, birşeyler yapmanız için size cesaret veren. ve sizi bir başka etkiler “once” filminde söylenirken. bu şarkıyı size söyleyen sevdiğinizdir. öyle olsun istersiniz. dinlerken ona yakıştırırsınız bu sözleri. ancak bunu “when your mind’s made up” şarkısında söyleyen glen hansard‘dan başkası değildir.
eeh. yeter. tüm şarkıları tek tek yazıp hepsini ziyan etmek istemiyorum.
sevgiler.
biterken: alanis morissette – uninvited çalıyordu. tam da “I dont think you unworthy” diyordu.
etiketler: alanis morrisette, cup of coffee, garbage, glen hansard, müzik, şarkı, şarkı sözleri, shirley manson, uninvited, when your mind's made up