bir başka final haftasından bahsediyorum blog. yine geldi çattı sınav dönemi. ulan bu sınavları bazen çok seviyore. vaktinde ve fazla abartmadan oluyorlar kimi zamanlar. mesela tam şimdi. öyle 6 7 tane değil. gayet 2 tane ve aralarında 1 hafta olmak üzere. aslında bu da tamamen benim maharetim :p okulun uzaması kötü. ancak sınav dönemi rahat be arkadaş. haftada 1 sınava giriyorsun. ha hiç olmasaydı da girmeseydim tabi. ama olucaksa böyle olsun yani.

ocağın 4ünde elektro, 11inde biyo var. vizeler sırasıyla 25 ve 15. ve yine sırasıyla 65 ve 75 alırsam geçerim. elektrodan alırım gibi. biyodan da alırım lan. hırs yaptım bu sefer. şimdiden iznimi de aldım. 10 günlük kampa alıcam kendimi yılbaşından itibaren. çılgınca ders çalışacağım. hatta hafiften başladım. bugün arkadaşımdan notları aldım. ölüyodum lan notları almaya giderken :D köpeklerle dolu bi mahallede oturuyo çocuk. bok var sanki :D hayır bi de geçen hafta sürekli oralardaydım biliyorum köpek var oralarda. ulan geçen hafta bişey olmadı geldiler bu sefer korkuttular beni ahlaksız köpekler. şu köpek korkumdan ne zaman geçicem bilmiyorum.

neyse aldım notları hafiften bakmaya başladım gelince. güzel lan. anlıyorum. zaten vizeden düşük almamın sebebi hiç çalışmamış olmam bu ders -elektrokimya- için. boş vermemek adına bişeyler karaladım, heralde doğru karalamışımki 25 aldım. veyahut 5 sene boyunca tek muhabbetimin olduğu hocanın dersi vermesinin de bunda etkisi olabilir tabi.

neyse efenim. diyeceğim şudurki. sanırım bi 15 gün kadar bulunmayacağım buralarda. elimde birkaç wp tema işi vardı. onları da teslim edeceğim bu gece umarım. ardından internette kalmamı gerektirecek pek durum olmayacak. hatta bilgisayarı da kaldırmayı düşünüyorum bu 15 gün boyunca. kendimi alamayıp takılabilirim diye korkuyorum önceden olduğu gibi. bu sefer bitmeli bu okul. uzamasın tekrar. ulen tüm arkadaşlarım askere gitti bu dönem. kimisi de yükseğe başladı. koyuyo lan. aslında bakma koyuyo dediğime. hepsinden 2 3 yıl kazancım var benim. ama olsun. ne kadar erken o kadar iyi.

ticaret odasına gittim bugün. abi insanlar çıldırmış olmalı. yemin ederim böyle bi kalabalık yok. 10 metrekare alana 150 kişi nasıl sığabilir. hadi sığdı nasıl nefes alıyorsunuz lan. 5 dakika durdum içeride. allahtan tanıdık vardı mk :D abi durulmaz orda. sıra numarası almak için sıra var lan. düşün. betimlemeye çalışayım az çok. sıra numarası almak için yaklaşık 10 kişilik bir sıra oluşuyor. ancak bu 10 kişilik sıra diğer sıralarla çakışmasın diye insanlar 5li 5li iki sıra halinde duruyorlar. sıra numarasını almayı başarabilen kişiler sıra numarasının kendisine gelip gelmediğini görebilmek için panoyu görebilen bir yerde kendisine yer bulmaya çabalıyor. ancak zor. zaten bir sonraki sıradaki kişiyi uyarmak için çalan gong sesinin kendine faydası yok. 10 santimetrekare etrafına anca ses verebiliyordur. e hal böyle olunca kim hangi sırada bilinmiyor. ben de kendime sıra numarası aldıktan sonra, uzun boyumun avantajıyla panoyu gören bir yer buldum kendime. daha sonra veznelere bakarken tanıdık geldi biri. yanına gittim hakkatten tanışıyomuşuz. ama adamın adını unuttum arkadaş. takip ediyorsa burayı sıçtık zaten :D o kadar yardımcı olsun sen adamın adını hatırlama. olacak iş değil. affet beni bay x :D

önceki gün ümitle konuşurken lan dedim, ümit dedim. gel dedim sana blog açalım dedim. bi kaç blogspot denemeleri olmuştu onun. tetuli zamanında berabercene blog tutmuştuk. çok süper olmuştu hatta. en içimden gelen siteydi o benim. neyse sonra işte o da şevklendi. iyi lan dedi açalım. iyi dedim domainin benden. herif sidik yarıştıran olsun dedi :D iyi dedim olsun mk. böylelikle kendisinin artık bir blogu var. sidikyaristiran.com ile bundan böyle baya baya atışıyo olarak görebilirsiniz beni. uyarıyorum :D

biterken: candan erçetin – ben kimim çalıyordu.
tavsiye şarkı: unuturum diye yorma kendini. ahmet enes diye bir eleman söylüyor. dedemle dinlerdik çok küçükken. tabi, zamanın genç prensi bülent ersoy söylerdi. friendfeedde gördüm önceki gün. kimde gördüm hatırlamıyorum ama, hatırlatsın okursa yazıyı.