Kasım 30

evvel zaman içinde

bir varmış bir yokmuş. küçücük küçücük çocuklar varmış. bunlar ilkokula başlamışlar, sonra büyümüşler ortaokula geçmişler, daha da büyüyüp liseyi okumuşlar, sonra çok daha büyüyüp üniversite okumuşlar ve sonra iş hayatına girişmişler.

geçenlerde ilkokul arkadaşım ceylan’la msnde konuşuyoduk ordan burdan. aklımıza yine ilkokul günleri geldi. dedim bu sefer bi buluşma ayarlayalım. bakalım kim ne olmuş, nasıl değişmiş filan. konuştuk en sonunda bayramın ikinci günü için buluşmayı ayarladık. hatta buluştukta :p

buluşmaya baya bi katılım oldu sanırım. daha önceden buluşmalar oluyomuş ama benim katıldığım ilk buluşma oldu bu. -kendim hazırladım belki ondandır- 1.30′da haldunt taner’de buluştuk. can, ceylan, çağkan, ezgi, büşra, murat, kadir, betül, gönül, ömer, dilek, mustafa, bilal bizimleydi. şu an çıkaramadığım kimse varsa alınmasınlar -okuduklarını pek düşünmüyorum ama olsun :p-

marekeşte oturup hem yedik hem içtik hem de eskilerden bahsettik hepberabercene.

can hala aynı can mesela :D insan biraz değişir yıllar sonra ama yok bana mısın dememiş :D

sonra mesela büşra da aynı büşra. amerikanyalara gitmiş gelmiş o da. -gerçi msnde konuşuyoduk biliyodum bunu-

sonra mesela şey vardı. murat vardı. ilkokulda devasa bi boyu vardı abimizin. şimdi baktım nerdeyse aynı boydayız :p o da fotoğrafçılığa merak sarmış, hatta eğitimini de bu yönde ilerletiyo.

beni en çok şaşırtan çağkan oldu aslında. hatırlıyorum mesela ilkokulda saçları dağınık gezerdi. hani kim gibi desem diye düşünüyorum şimdi ama bulamadım birini. sezercik’in saçını düşünün ona benzerdi hafiften işte. şimdi çok değişmiş ama. bi yakışıklı olmuş filan. öyle yani.

arayı açmadan buluşmak lazım blog. güzel oldu be. eski anılar depreşti filan :p ha depreşmek dedim aklıma geldi. dprsf.com ‘u tekrar yayına soktum. yani zaten yayındaydı ama müzik paylaşım olarak yayındaydı. ilk haline geri getirdim.

yeni görünümün de güzel oldu be blog. çok şık olmuşsun. bayramlıklarını giymişsin sanki. sen de yakışıklısın hani yani.

sevgilerimle efenim. hoşçakalınız.

biterkene: parisienne moonlight çalıyordu. hastasınım.

“evvel zaman içinde” yazısı için 1 yorum yapılmış

  • [...] ilkokul arkadaşlarımla buluştuğumu söylemiştim hani. hatırlamadım deme şimdi bana. heh. o yazıda bi cümle kullanmmışım, bundan mütevellit kınama aldım :P okuduklarını sanmıyorum gerçi [...]

yorum gönder