merabo sevgili günlük. yazmıcam dedim tutamadım kendimi. zaman ayırdım sana sevgili günlüğüm. derslerimi elimin tersiyle fırlatıp geldim sana eheh. dün yağmur cadısının blogunda okudum. bugün de başıma geldi. gereksiz bi yazı yazma isteği duydum.

efenim malumunuz bahar geldi. havalar masmavi, parklar yemyeşil falan. iyi güzel şeyler bunlar tabi. insanın kanı ısınıyo. ama bi yere kadar be kardeşim. ulen nedir bu bahar geldi aşık olmalıyım tribi. hayır tamam aşık ol. seviş hatta. çuval çuval çocuklarınız olsun. banane ulan. ben niye sizin seviştiğinizi bilmek durumunda kalıyorum.

ne bu sinir der gibisiniz içinizden. evet sinirliyim. ulan oraya gidiyorum biri çıkıyo aşık oldum diyo. öbürü geliyo aşık oldum sanırım diyo. bak emin değil bi de. işte tüm bunlar birikince de gerizekalı tepkisi olarak “ulen herkes aşık, ben neden değilim” tribine giriyorum sizin yüzünüzden. defolun gidin lan hayatımdan. memnundum ben hayatımdan. gayet dark tranquillity dinleyen, aşkmış çiçekmiş böcekmiş bunların hepsinin üzerine oturan bi yapıya sahiptim lan ben. bok mu vardı da seviştiğinizden beni haberdar ettiniz. gece yolcuları dinler oldum lan sizin yüzünüzden. ha bu arada unut beni de ne güzelmiş öyle.

kusura bakma günlük. ağzımı bozdurdu bunlar.

notingen: bu yazıdaki “aşk” kelimelerini yazarken ciddi manada zorlandım. hepsini 3 4 defa da anca doğru olarak yazabildim :D
ikinci notingen: biterken Oi Va Voi – Refugee çalıyodu.