Selam sevgili okur. Kaç gündür hastayım. Bırak dışarı çıkmayı yataktan çıkmıyodum. Dün kendimi iyi hisseder gibi oldum. Dersimde vardı. Dedim okula uğrayayım bi. En azından imza atarım. Dediğim gibi okula gittim. Gitmez olaydım ama keşke.

Evden çıktım otobüse bindim. Söğütlüçeşme’de indim. Tren istasyonuna geçerken önce Metrobüs görevlisiyle az daha kavga edicektim. Gelmiş bana neden burdan geçiyosun diyo. Ulen sen burda yokken ben burdaydım. Metrobüs daha 2 haftalık bişi. Benim tren istasyonum yıllardır orda. Gelmiş artist artist konuşuyo. Affettim onu. Sonra gittim istasyona. Hastalığın vermiş olduğu etkiden olsa gerek. Yürüyen merdivenden korktum. Normal merdivenden çıktım yukarı. Trene bindim izmit’te indim.

Dikkat: Bu noktadan sonra yazar iğrençleşmeye başlayacaktır. Mideniz kaldırmayabilir. Benden söylemesi.

Sümüklerimi çeke çeke derse girdim. Nereden bileyim ben dışarı çıkınca sümüklerimin akacağını .. Neyse ders zaten çekilmez bi dersti. Kimse dinlemiyordu dersi. Ben de iğrençliğimin farkındaydım. Sağolsun arkadaşlar iğrençliğimi toplu şekilde komikliğe çevirdiler. Ben sümüğümü çektikten sonra sınıfın en ters tarafındaki eleman öksürüyo. O öksürünce diğeri hapşırıyo falan .. Ama bi noktada bu da sıkmıştı. İşte tam o anda hocanın cep telefonu çaldı. Ve beklediğimiz an gelmişti. Biraz ara verelim dedi hoca. Biz de ara verdik. Ama bizim verdiğimiz ara biraz daha uzundu. Direkt kaçtık dersten. Ben evime döndüm, arkadaşlar sinemaya gitti. Onlara katılmak isterdim ama sümüklerim de katılacaktı. Buna dayanamazdım daha fazla.

Neyse o gün eve geldim. Yine fenalaşmıştım. Ihlamur içtim bi kaç bardak, vermidon falan derken sabah uyandığımda iyiydim.

Uyandım biraz televizyon izledim. Sonra sigara almak için dışarı çıkmak istedim. Çıktım da. Ama ne göreyim. Arabaların üzeri bembeyaz, yerler bembeyaz, çatılar bembeyaz. Istanbul’da kar yağıyordu Mart’ın 19′unda!

Not: Kar yağışı resimdeki kadar değildir. Sadece temsili bi resimdir. Fotoğraf makinemin pili bitmiş. Çekemedim.